وبلاگ شخصی معصومه جرنگی

تجربه جدید زندگیم

معصومه جرنگی — Wed, 08 Sep 2010 09:24:35 +0000

این روزها سرم خیلی شلوغه و زود خسته می شم با اینکه تا دیر وقت بیدارم باز هم وقت کم می یارم البته از وقتی خودم رو شناختم داستان زندگی من همین بوده و به این نحوه زندگی عادت دارم شاید با اومدن فرد جدیدی توی زندگیم و عهدی که با اون بستم و اتفاقات جدیدی که توی زندگیم افتاده باعث شده که به این موضوع فکر کنم که چقدر سرم شلوغ شده مثلا بارزترین پیامدش زیاد شدن رفت و آمدهای خانوادگی که اکثرشون بخاطر ما ترتیب داده شده و موضوع مهمتر که حتما باید سر وقت اونجا باشیم .اونهایی که منو از نزدیک می شناسن خوب می دونن که سروقت رسیدن من معمولا مثل سال کبیسه هر ۴ سال یکبار اتفاق می افته. با تموم این اوصاف حس تازه و خوبی دارم و تصمیم گرفتم بخاطر اتفاق جدیدی که تو زندگیم رخ داده بتونم تحول عظیمی تو خودم ایجاد کنم مثلا یکیش این باشه که سرساعت به تموم قرارام برسم اعم از کاری و ……. میدونم که اکثرا مطمئن هستن نمی تونم این کار رو بکنم ولی من تمام سعی خودم رو می کنم .

اینروزها درگیر برگزاری کارگاه های آموزشی بین المللی “پارک فناوری مجازی و توسعه شهر الکترونیک” هم هستم که با همت دفتر منطقه ای یونسکو،دفتر اوچا در سازمان ملل متحد،انجمن دوستی ایران و ژاپن،مرکز صلح و محیط زیست و موسسه عصر دانش در تهران مورخ ۲۸/۶/۸۹ و ۴/۷/۸۹ قراره برگزار بشه.

- پارک فناوری مجازی و توسعه شهر الکترونیک

- پارک فناوری مجازی و توسعه پایدار

- پارک فناوری مجازی و توسعه کارآفرینی و اشتغال زایی

- پارک فناوری مجازی و توسعه ارتباطات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی

چهار بند بالا محورهای قابل بحث در این کارگاهها هستند .

اگه براتون جالبه بقیه اطلاعات رو می تونید تو سایتecity2010.congress.exijen.com ببینید.

فریبا علومی یزدی

معصومه جرنگی — Thu, 08 Apr 2010 13:31:37 +0000

امروز داشتم فایل صوتی همایش پارک فناوری مجازی رو که بعد از مدتها انتظار از طرف شهرداری به دستم رسیده بود گوش می کردم . سرکار خانم فریبا علومی یزدی اجرای تحسین برانگیزی داشتند . در روز برگزاری همایش اینقدر درگیر بودم که بدرستی نتونستم در مورد ایشون حق مطلب رو ادا کنم از این طریق خواستم تشکر ویژه ای از ایشون داشته باشم. و از خداوند موفقیت روز افزون را برای ایشان خواستارم.

نوروز پیروز

معصومه جرنگی — Tue, 23 Mar 2010 10:38:15 +0000

با اینکه اومدن بهار امسال رو زیاد حس نکردم و مثل بقیه سالها برام رنگ و بوی عید نداشت ولی از اینکه سال ۸۸ تموم شد خوشحالم. سالی که گذشت با تمام سالهای عمرم فرق داشت. مطمئنم چیزهایی رو که تو این سال دیدم و شنیدم نمی تونم هیچ وقت از ذهنم پاک کنم.

به هر حال سال جدید از راه رسیده.

امسال خیلی از هموطنانم برای اینکه در کنار عزیزانشون سال جدید رو آغاز کنند یا توی بهشت زهرا بودن و یا جلوی درب زندانها. خدای من تو خودت شاهد بودی که چه بر آنها گذشت. خدای مهربانم در این روزهای آغازین از سال جدید، ایران عزیزم و طبیعت زیبایش را و تمام مردم سرزمینم رو به خودت می سپارم و ازت می خوام که این سال رو برای همه اونها مبارک کنی.

شما هم هرچند وقت یکبار سری به خودتان بزنید

معصومه جرنگی — Sat, 06 Mar 2010 15:21:48 +0000

من معتقدم آدم ها باید هر از چند گاهی یه سری به خودشون بزنن تو این مدت به دلیل مشغله کاری زیاد وقت نکردم اینکار رو بکنم ولی به جاش و با توجه به اینکه عصر ما، عصر ارتباطات نامیده میشه و این ماجرا هم ربطی به مجازی و یا حقیقی بودنش نداره و مدتهاست در همین رابطه فعالیت می کنم «اعم از پژوهشی و اجرایی» امروز سراغی از وبلاگم گرفتم .
با دیدن تاریخ آخرین پستم و پیغام های جدیدم شرمنده دوستام شدم. ناخداگاه یاد روزی افتادم که این وبلاگ رو راه انداختم تو اون زمان فکر می کردم اینقدر حرف برای گفتن دارم که بتونم بروز نگه ش دارم . نمی دونم به خاطر خوش نبودن حالم بود یا بی انگیزه بودنم تو این مدت ، یا مشغله زیادکاری شاید هم حق نداشتن نوشتن تمام حرف هام . ولی توی این مدت به اکثر دوستان وبلاگ نویسم سر می زدم جالب بود که همه اونها هم دست کمی از من نداشتند به محض ورود به وبلاگشون اکثرا با تیترهای تکراری مواجه می شدم مثلا هر دفعه به وبلاگ آقای افشاری سر زدم دیدم نوشته “الحمدالله حال خانم خیرآبادی خوب است ” منم زیر لب می گفتم خوب خدا را شکر البته چند باری هم بلند گفتم بقیه هم دست کمی از ایشان نداشتند.

به هر حال ….. تو این دوهفته اخیر مسئولیت دو تا همایش رو داشتم که اولیش همایش “نقش پارک های فناوری مجازی در توسعه پایدار “ در برج میلاد بود که شاید بشه گفت همایش خوبی بود البته اگه تو جوابم نگید هیچ بقالی نمی گه ماست من ترشه

دومیش هم “پنجمین همایش جایزه دکتر تقی ابتکار ” رو داشتم که خدا رو شکر اون خیلی خوب برگزار شد ( در مورد این همایش ضرب المثل بالایی مصداق پیدا نمی کنه چون من متولی این همایش نبودم و مسئولیت اجرایش با من بود .)

فراخوان جایزه دکتر ابتکار سال ۱۳۸۸

معصومه جرنگی — Sun, 20 Dec 2009 07:22:37 +0000

بسمه تعالی

جایزه دکتر تقی ابتکار
برای دانشوران و فعالان محیط زیست

اسفند ۱۳۸۸‏

مرکز غیردولتی صلح و محیط زیست هر سال از بین تلاشگران عرصه محیط زیست در زمینه های علمی، تحقیقاتی، فرهنگی و فناوری براساس رای ‏هیات داوران جوایزی اعطاء می کند.

‏ فعالیت های انجام شده می تواند شامل موارد زیر باشد :

‏ ‏۱- ابداعات، اختراعات و طرح هایی که در جهت جلوگیری از آلودگی یا تخریب محیط زیست باشد.

‏ ‏۲- خلاقیت ها و ابتکاراتی که با اجرای آن آلودگی و تخریب محیط زیست کاهش پیدا کند.

‏ ‏۳- ارایه طرح های علمی که موجب نجات گونه های کمیاب و در معرض خطر انقراض گیاهان و جانوران شود.

‏ ‏۴- فعالیت هایی که به سبب آن دانش زیست محیطی جامعه ارتقاء یافته و فرهنگ زیست محیطی در سطحی فراگیر اشاعه یابد.

‏ مدارک لازم :

‏ ‏۱- تکمیل فرم درخواست

‏ ‏۲- شرح کامل فعالیت انجام شده به صورت تایپ شده با نرم افزار ‏WORD‏ به همراه‏CD ‎‏ مربوطه>

‏ ‏۳- خلاصه فعالیت انجام شده در ۱۰ خط

‏ ‏۴- مدارک، مستندات، عکس ها، نقشه ها و سایر اسنادی که مربوط به فعالیت مورد نظر باشد.‏

‏۵- یک قطعه عکس ۳ در ۴ پشت نویسی شده

‏ فرم تقاضای شرکت در سومین دوره اعطای جایزه دکتر تقی ابتکار

از سوی مرکز صلح و‎ ‎محیط زیست برای دانشوران و فعالان محیط زیست – اسفند ۱۳۸۸‏

نام:

نام خانوادگی:

سال تولد‎:‎‏

محل تولد‏‎: ‎‏

‏‎ ‎‏ میزان ‏تحصیلات :

شغل فعلی :‏

اهم دلایل دریافت جایزه محیط زیست :‏

نشانی محل کار :‏

نشانی منزل :

‏ پست الکترونیکی :

شماره تلفن همراه:‏

تاریخ تکمیل فرم:

‏ ‎ ‎‏ امضاء ‏

مدارک می بایست به همراه فرم تقاضای شرکت، به صندوق پستی تهران ۱۶۵- ۱۹۵۷۵ حداکثر تا اول بهمن ماه ۱۳۸۸ ارسال شود. در صورت نیاز ‏به اطلاعات تکمیلی پست الکترونیکی ‏prize@pengo.ir ‎‏ پاسخگو خواهد بود.‏

‏ ‏

بهنود

معصومه جرنگی — Sun, 11 Oct 2009 20:52:16 +0000

امروز صبح وقتی وارد دفتر آقای مجابی شدم بعد از گفتن سلام ایشان گفتند بهنود رو قصاص کردند اون لحظه صدای قلبم رو به راحتی می شنیدم. اولین باری که اسم بهنود رو شنیدم حدودا دو سال پیش بود اون موقع آقای مجابی می خواست NGO با عنوان حمایت از “کودکان و نوجوانان در معرض اعدام” برپا کنند یکی از نوجوانانی که برایش تلاش می کردند تا رضایت خانواده مقتول رو بگیرند بهنود بود .
بهنود پسری بود که در سن ۱۵ سالگی در یک دعوا دوستش رو به قتل رسونده بود و از اون موقع زندان بود روزی که خانواده مقتول گفته بودند که بهنود رو می بخشند چند تایی کتاب خریدیم و توسط آقای مصطفایی به دستش رساندیم نمی دونم چی شد که خانواده مقتول دوباره درخواست قصاص کردند .
بهنود یک بار تا پای چوبه دار رفت ولی به دستور آقای شاهرودی اعدامش یک ماه به تویق افتاد تا در این مدت بتوانند رضایت بگیرند اون موقع با خودم فکر می کردم که بهنود دوباره به زندگی برگشته و در این مدت حتما خانواده مقتول رضایت می دهند ولی حالا خیلی دلم می خواد بدونم حکمت اعدام نشدنش چی بود ؟ به هر حال هر چی که بود امروز بهنود از این دنیا رفت تنها چیزی که می تونم بگم اینه که بهنود از امشب آروم می خوابه ولی حتما کسانی که قصاصش کردند از امشب خواب آرومی نحواهند داشت چون بهنود توی یک حادثه ناخواسته قاتل شد ولی خانواده مقتول امروز با تفکر جون یک انسان رو گرفتند.

لطفا بعد از خواندن بیشتر تامل کنید

معصومه جرنگی — Wed, 07 Oct 2009 13:26:43 +0000

در جایی خواندم
عمر عقاب از همه پرندگان نوع خود درازتر است
عقاب می تواند تا ۷۰ سال زندگی کند
ولی برای اینکه به این سن برسد باید تصمیم دشواری بگیرد
زمانی که عقاب به ۴۰ سالگی می رسد:
چنگال های بلند و انعطاف پذیرش دیگر نمی توانند طعمه را گرفته را نگاه دارند
نوک بلندو تیزش خمیده و کند می شود
شهبال های کهن سالش بر اثر کلفت شدن پرها به
سینه اش می چسببند و پرواز برای عقابل دشوار می گردد
در این هنگام عقاب تنها دو گزینه در پیش روی دارد
یاباید بمیرد و یا آن که فراینددردناکی را که ۱۵۰ روز به درازا می کشد پذیرا گردد
برای گذرانیدن این فرایند عقاب باید به نوک کوهی که در آنجا آشیانه دارد پرواز کند
در آنجا عقاب نوکش را آن قدر به سنگ می کوبد تا نوکش از جای کنده شود.
پس از کنده شدن نوکش ٬ عقاب باید صبر کند تا نوک تازه ای در جای نوک کهنه رشد کند ٬ سپس باید چنگال ۴ پیش را از جای برکند
زمانی که به جای چنگال های کنده شده ٬ چنگال های تازه ای در آیند ٬ آن وقت عقاب شروع به کندن همه پرهای قدیمی اش می کند.
سرانجام ٬ پس از ۵ ماه عقاب پروازی را که تولد دوباره نام دارد آغاز کرده
و ۳۰ سال دیگر زندگی می کند .
نمی دانم تا چه حد این نوشته صحت دارد ولی بد نیست که به این نکته توجه کنیم که
بیشتر وقت ها برای بقا ٬ ما باید فرایند دگرگونی را آغاز کنیم
گاهی وقت ها باید از خاطرات قدیمی ٬ عادتهای کهنه و سنتهای گذشته رها شویم
تنها زمانی که از سنگینی بارهای گذشته آزاد شویم می توانیم از فرصتهای زمان حال بهره مند گردیم .
با اینکه کار بسیار سختی است ولی امیدوارم همه ما به این دگرگونی برسیم.

این دیگه کیه؟

معصومه جرنگی — Sat, 03 Oct 2009 06:58:16 +0000

به نظر شما این چگونه موجودیست ؟

ایشان در سواحل آمریکا دیده شدند.

محیط زیست و مدیریت مردانه

معصومه جرنگی — Tue, 29 Sep 2009 20:29:21 +0000

‏خدا رو شکر اینطور که از شواهد و قرائن بر می یاد تمامی مشکلات محیط زیست کشور هم حل شد. این رو زمانی فهمیدم که ‏رییس یکی از دانشکده ها نامه ای مبنی بر تبریک، برای ریاست جدید سازمان محیط زیست نوشت. از مفهوم کل نامه این برمی آمد ‏که دیگر مشکلات زیست محیطی کشور حل خواهد شد. چون بعد از ۱۲ سال ریاست این سازمان به دست مردان افتاد. باور کنید ‏جدی می گم دقیقا چنین متنی در نامه قید شده بود و اصلا کل نامه بر پایه همین موضوع نوشته شده بود. لابد شما هم الان حدس می ‏زنید که کسی که این نامه رو نوشته خودش خیلی مرد بوده!! ‏
پس ای گیاهان، جانوران و محیط زیست کشور همگی آسوده بخوابید که زین پس یک مرد مدافع حقوق شما خواهد بود….‏

یک پز مدرن !

معصومه جرنگی — Fri, 25 Sep 2009 13:09:13 +0000

چند روزیه که دوستانم از من می خوان که پست جدید توی وبلاگم بذارم و یا به اصطلاح وبلاگم رو به روز کنم. من مدت زیادی نیست که به جمع بلاگرها پیوستم و چند پست هم تا حالا بیشتر ننوشتم. راستش خیلی خوشحال شدم از اینکه وبلاگم خونده میشه و چند نفری هم منتظر پست جدیدم هستند. از صبح دارم توی ذهنم روزهای گذشته رو مرور میکنم تا شاید بتونم چیزی از توش برای نوشتن پیدا کنم نمی دونم شما هم تا حالا این تجربه رو داشتید یا نه ؟ چند سال زحمت بکشید ولی هیچ تغییر محسوسی در کارتون احساس نکنید.
دوستانی که در حوزه های مرتبط با فناوری اطلاعات کار می کنند هر روز همین حس رو تجربه می کنند، بقیه رو نمی دونم. منم چند سالیست روی پروژه ای که مبتنی بر فناوری اطلاعات است دارم کار می کنم و هر روز به خودم امیدواری میدم که فردا تغییری به وجود می یاد و من به هدفم نزدیک تر می شم، ولی فردا می فهمم که سخت در اشتباه بودم و امروز با دیروز هیچ فرقی نداره و دوباره روز از نو، روزی از نو.
الان فناوری اطلاعات شده وسیله ای برای پز دادن مدیران و مسئولان که هر روز در جلسات، جلوی دوربین و یا در صحبت هاشون از این کلمه صدها بار استفاده کنند. ولی در آخر همه چیز ما داره با همون چرتکه های قدیمی و یا یه سررسید که همیشه باید همراه مون باشه راه می افته. این مدیران شاید خودشان نه انگیزه ای برای توسعه فناوری اطلاعات داشته باشند و نه طرحی در ذهنشون باشه که بخوان اونو پیاده کنند. از ظاهر امر هم اینگونه بر می یاد که باید ازطرح های جوانان فعال و تحصیلکرده استقبال کنند و در صورت امکان برای پیاده سازی آن ها تلاش کنند. اما متاسفانه همین مدیران که هر روز پز فناوری اطلاعات رو میدن خودشون مهمترین سدها رو برای اجرایی نشدن طرحهای مبتنی بر فناوری اطلاعات می سازند…..