قضاوت تاریخ
مدتیه که زمزمه رفتن سرکار خانم جوادی از سازمان حفاظت محیط زیست به گوشم می رسه. اوایل سال ۸۵ بود، بعد از ۶ ماه رفت و آمد در حراست، گزینش، ریاست و دو ماه تبعید شدن وجواب دادن به کارهایی که انجام نداده بودم و تن لرزه های اونروزها و…. خلاصه من جزء معدود کسانی بودم که به دست شخص ایشان از سازمان بعد از ۵ سال سابقه و به جرم کار کردن با قبلیها بیرون انداخته شدم دقیقا اون روزی که ایشون با صدای بلند منو به بیرون راهنمایی می کردند بهشون گفتم “امروز که از اینجا می رم بیرون مطمئنم که هیچ کدوم از مراجعه کنندگان به من از بیرون رفتنم خوشحال نیستند و همین به من آرامش می ده شما تا حالا فکر کردید که بعد از ۴ سال چطوری از این در می رید بیرون” اونروز واقعا فکر نمی کردم که دقیقا بعد از ۴ سال این اتفاق بیفته ولی دوست داشتم جواب سوال اون روزم رو بگیرم.اما حالا جواب سوالم رو نمی خوام، چون میدونم آدمی که این روزها در راس بود و به جریانات اخیر اعتراضی نکرد مثل کسانی است که دستشان به خون هموطنانمان آلوده است پس با این حال چه فرقی می کنه که ……..
معصومه جرنگی
سلام خانم جرنگی. مطلب خیلی خوبی بود. البته برای بعضی ها که می توانند فکر کنند، نه برای آنهایی که نسبت به اجتماع اطرافشون سر هستند. امیدوارم که ایران روزی بدست صاحبان واقعیش اداره بشه. موفق باشید
سلام بسیار عالی بود، بالاخره خانم جوادی هم باید متوجه می شدند که این میزها فقط برای کسایی عزت میاورد و نام نیک به جا می گذارد که خادم باشند و برای مابقی ذلت آوراست
نردبان این جهان ما و منی است عاقبت این نردبان افتادنی است
لاجرم هرکس که بالاتر نشست استخوانش سخت تر خواهد شکست
موفق باشید
سلام.به دنیای وبلاگ نویسها خوش آمدید.امروز وبلاگتان را دیدم.موفق و سبز باشید.
سلام
موفق و سربلند باشی انشاءالله
واقعاً چقدر ناراحت کننده است که بعد از ۵ سال …
امیدوارم در هر جا که گام می گذاری موفق باشی
ما به همفکری دوستداران حیوانات و محیط زیست نیازمندیم
لطفا در نظر سنجی وبلاگ ما در رابطه با برخورد با سگهای ولگرد شرکت کنید.
خوشحال میشویم نظر ارزشمند شما را بدانیم.
http://saghayevelgard.blogfa.com/
با سپاس